جانم فدای رهبر

شهيد والامقام خليل رحيم پور

تاريخ تولد:1336

تاريخ شهادت:12 /8 /1362

محل شهادت:پنجوين والفجر4

زيارتگاه:گلزار شهداي عباسي

وصيتنامه

الذين آمنوا و هاجرو و جاهدوا في سبيل الله باموالهم و انفسهم اعظم درجة عندالله و اولئك هم الفائزون.

آنان كه گرويدند و هجرت كردند و جهاد كردند و در راه خدا به اموالشان و جانشان،بزرگترند به مرتبه نزد خدا و آن گروه ايشانند كاميابان.

شكر و سپاس خداوندي را كه به ما جان داد تا فداي دينش كنيم.و شكر خداوندي را كه به ما امامي عطا فرمود و به وسيله اين امام ما را به راه راست هدايت فرمود.

خداوندا!ما عاشقانه در راه تو قدم برداشته ايم و تمام  سختي ها را با ياد تو و با نام تو به جان قبول كرده ايم.

خداوندا!ما را در اين راه ياور و مددكار باش.

خداوندا!تو را به پهلوي شكسته حضرت زهرا(س)كارهاي ما را قربتا الي الله قبول بفرما.

خداوندا!كارهاي ما را دور از ريا و فخر و حسد و بخل و كبر قبول بفرما و شيطان را از ما دور و محبت اهل بيت را بر قلب ما بينداز و زياد بفرما.

اي برادران و خواهران كه وصيت نامه مرا و ديگران را مي خوانيد و يا مي شنويد!كمي در مورد اين وصيت نامه ها تعقل و فكر كنيد.آن شهدايي را كه مي شناختيد زماني با شما بودند و تا ديروز در نماز جماعت ها،در راهپيمايي ها،در محله،در مدرسه و در كارخانه با شما بودند ولي الان از جمع شما دور هستند.از همه شما برادران مي خواهم كه در اين جا كمي فكر كنيد.از خود سوال كنيد كه اينها(شهدا)كه رفتند، روي چه معني رفتند و ما كه زنده ايم چه بايد بكنيم؟ چرا آمده ايم؟ چرا خلق شده ايم؟ كجاخواهيم رفت؟ چه بايد كرد؟و چه راه را بايد رفت؟ خود فكرنيد و خود جواب دهيد.

اولين وصيتي كه به شما دارم اين سات كه دل از دنيا بركنيد.دنياي مادي ارزش دلبستن را ندارد اگر كسي در اين فكر باشد كه در اين دنيا بهتر زندگي كند،بهتر خوش باشد، يك فكر غلط است. و اگر هم باشد گذرا و كم است. مانند يك فيلم سينمايي كه در عرض دو ساعت يك سرنوشت را بر روي صحنه مي آورد اين دنيا محل اتحان و آزمايش است.هيچ موجودي در اين دنيا باقي و ابدي نيست.(كل نفس زائقة الموت) تمامي نفوس انس و جن عاقبت در كام مرگ خواهند رفت ، الّا وجود باقي خود اوست كه هميشه باقي و ابدي است.ديگر وصيتم به دوستانم است:سعي كنيد كه بدون اطلاع از مسئله اي اظهار نظر نكنيد كه اين براي شما خيلي گران تمام خواهد شد.سعي كنيد كه به هم ديگر حسن ظن داشته باشيد نه سوءظن.در مسئالي كه اشتباه كرده ايد ،شهامت آن را داشته باشيد كه اقراق به اشتباه كنيد.و ديگر وصيتم اين است كه وصيت نامه هايي را كه مي خوانيد سعي كنيد كه حداقل ،عمل كنيد كه حتماً خواهيد كرد.انشاالله

آخرين وصيت به مادر و پدرم و خانواده ام:

پس از شهادت من اصلاً ناراحت نباشيد.نمي گويم كه گريه نكنيد.نميگويم كه بي خيال باشيد. نه، مي خواهم بگويم وقتي شهادت مرا شنيديد به درگاه خدا شكر كنيد و بگوييد الهي راضي هستيم به رضاي تو.

مادرم و پدرم! اگر گريه ميكنيد، پيش همه گريه نكنيد در خلوت گريه كنيد و از خدا بخواهيد كه به شما صبر دهد و شما نيز در آن موقع شكر كنيد خدا را و در همان حال دعا كنيد امام و اسلام را كه زنده باشند و جاويد. و من از بنياد شهيد مي خواهم كه بعد از شهادت من خانواده من را به خصوص پدر و مادر مرا ببرند پيش امام و امام را زيارت كنند و سلام مرا به امام نيز برسانند.

در آخر من همه دوستان و آشنايان و خانواده ام را حلال ميكنم و از آنها نيز مي خواهم ه مرا حلال كنند.انشاالله.

خدايا خدايا تا انقلاب مهدي خميني را نگهدار