فلسفه و آثار روزه
فلسفه روزه
در حقيقت بزرگترين فلسفه روزه همين اثر روحاني و معنوي آن است،در حديث معروفي از امام صادق(ع)(فلسفه)تشريع روزه را پرسيدند،امام (ع)فرمود:«روزه به اين دليل واجب شده است كه ميان فقير و غني مساوات برقرار گردد،و اين به خاطر آن است كه اغنيا طعم گرسنگي را بچشند و نسبت به فقير اداي حق كنند.»
چرا كه اغنيا معمولاً هر چه را بخواهند براي آنها فراهم است.خدا مي خواهد ميان بندگان خود مساوات باشد و طعم گرسنگي و درد و رنج را به اغنيا بچشاند تا به ضعيفان و گرسنگان رحم كنند.
اما در مورد فلسفه روزه،مطالبي را عرض خواهيم كرد:
1-اطاعت امر الهي
«يا ايها الذين امنوا كتب عليكم الصيام»؛
«اي كساني كه ايمان آورده ايد روزه بر شما نوشته(واجب شد).»
2-رسيدن به مقام صبر
قال رسول الله (ص):«الصيام نصف الصبر»؛
«روزه نصف صبر است».
3-پاكي و رشد بدن
قال الصادق(ع):«لكل شي ء زكاة و زكاة الابدان الصيام»؛«براي هر چيزي زكاتي است و زكات بدن ها روزه است.»
4-چشيدن طعم گرسنگي و تشنگي
امام رضا(ع)در حديثي مي فرمايد:«علت روزه،شناخت گرسنگي و تشنگي مي باشد...و بدين ترتيب روزه دار به شدايد و سختي هاي آخرت راهنمايي مي شود...»
5-امتحان در اخلاص مردم
قال علي(ع):«فرض الله ...والصيام ابتلاء لاخلاص الخلق»؛
«خداوند روزه را واجب كرد تا به وسيله آن اخلاص مردم را بيازمايد.»
6-تقوا
«يا ايها الذين امنوا كتب عليكم الصيام،كما كتب علي الذين من قبلكم لعلكم تتقون»؛
«اي كساني كه ايمان آورده اد،همانطور كه بر گذشتگان روزه واجب شده بود،برشما هم واجب گرديد،باشد كه به تقوا برسيد.»
با دقت بيشتر در مسايل بالا،متوجه مي شويم كه همه آنها به نحوي مقدمه رسيدن به تقواي الهي وآن هم براي رسيدن به فلاح و رستگاري انسانها مي باشد و بدين شكل علت تشريع اين حكم(روزه)تقرب هرچه بيشتر به درگاه خداي متعال مي باشد.به عبارت ديگر،علت تشريع اين حكم رحمت واسعه الهي و برخورداري انسان از اين ضيافت الهي مي باشد. حال اگر انسان لجاجت كند و خود را محروم سازد،هر روزي در ماه مبارك رمضان افطار كند و سرپيچي،آن روز روح ايمان از بدنش خارج گردد.
قال الصادق(ع):«من افطر يوما من شهر رمضان،خرج روح الايمان منه.»
آثار روزه
روزه دار در مقابل عملش پاداش مي گيرد كه در حديث قدسي آمده است:«روزه براي من است و من پاداش آن را مي دهم»و بعضي نقل كرده اند:«روزه براي من است و من پاداش آن هستم.»
به اين ترتيب روزه دار را خدا مي داند و بس.اما در حديثي به گوشه هايي از اين پاداش اشاره رفته كه فهرست وار بيان مي كنيم:
1-خروج از گناه
قال رسول الله (ص):«من صام شهر رمضان ايمانا و احتسابا،غفرالله له ما تقدم من ذنبه.»؛
«كسي كه (با اخلاص)ماه مبارك رمضان را روزه بگيرد،خداوند گناهان گذشته اش را مي آمرزد.»
پس هر كس ماه مبارك رمضان را از روي ايمان و در نظر داشتن خدا و نيت قربت روزه بگيرد،همانند آن روزي كه از مادر زاده شده و بي گناه بود،از گناهان خود خارج خواهد شد.
2-استجابت دعاها
موسي بن جعفر(ع)فرمودند:«ان لكل صائم عند فطوره ،دعوة مستجابة»
«همانا هرل روزه داري هنگام افطار،دعايش مستجاب مي شود.»
3-عبادت شمردن تمامي اعمال
قال رسول الله(ص):«الصائم في عبادة و ان كان نائما علي فراشه ما لم يغتب مسلما.»؛
«روزه دار در حال عبادت مي باشد،حتي اگر بر بستر خوابيده باشد،البته تا زماني كه غيبت مسلماني را نكرده باشد.»
قال رسول الله (ص):«نوم الصائم عبادة و صمته تسبيح»؛
«خواب روزه دار عبادت و سكوت وي تسبيح حق تعالي محسوب مي شود.»
4-روزه روي شيطان را سياه مي كند
قال رسول الله (ص):«الصوم يسود وجهه»؛
«روزه روي او(شيطان)را سياه مي كند.»
5-روزه سپر آتش مي باشد
قال رسول الله (ص):«الصوم جنة من النار»؛
«روزه سپر آتش (جهنم)است.»
6-پرورش روح اخلاص
علي(ع)مي فرمايد:«خداوند روزه را تشريع فرمود كه روح اخلاص در مردم پرورش يابد.»
رسول خدا(ص)فرمود:«كسي كه ماه رمضان را روزه بگيرد از آتش دوزخ آزاد مي شود.»
به سید علی خامنه ای: